Selam Ben Kurt |
Japon balıklarını cok severim, turuncu olanları. |
Ve asik olmustum.
Sen saatlerca ağladıktan sonra zar zor uyuyup kendine gelebiliyorken
- o seni sikine bile takmıyor.
Hayatinin aski sandigin, bir yol bulup barisiriz dedigin adam varya. Evet barisicaksiniz belki, belki yine mutlu olucaksiniz. Ama ne biliyor musun? Biticek. Yine biticek. Asla bitemez dedigin iliskiler vardir, biz asla ayrilamayiz dersin, ama farkina var artik, bir gun biticek. Cok zor ama evet biticek. Ve tamamen bittiginde diger ayrilmalarinizda cektigin aci kiymik batmasi gibi kalicak, olmek istiyceksin, kendine zarar vericeksin, depresyona giriceksin belki. Tamamen biticek ama sen icinde hala onu bitirememis olucaksin tabi ki. Aci cekiceksin. Hic bir sey bu kadar acitamaz diyiceksin. Haklisin, hayatinda hep yaninda olucagini sandigin kisi artik yok, bir daha asla gelmicek, tamamen bitti.
Birlikte cok guzel vakit geciriyorsunuzdur, opusuyor, sariliyor, el ele geziyorsunuzdur. Sana sarkilar soyluyordur, her sabah “gunaydin sevgilim” mesajiyla basliyorsundur gune. Evlenme hayalleri kuruyorsunuzdur, cocuklarinizin ismine bile karar vermissinizdir. Her sey mukemmeldir senin icin. Senin nefesin bile ‘o’ olmaya baslar, o kadar alisir, o kadar asik olursun ki. Sonra butun bu yasadiklarinizi o tek bir mesaja, tek bir kelimeye sigdirir: “bitti”. En basta neye ugradigini anlamazsin, “morali bozuktur, duzelince arar, beni seviyor, ozler, dayanamaz, birbirimizsiz yapamayiz” dersin. Gunler geceler gecer kac tane hic anlamadan, vucudun onu ozler hayal eder hic durmadan. Sen hala umut edersin haftalar sonra, her mesaja ondandir umuduyla bakar, ondan olmadigini her gordugunde aglarsin, olmek istersin, ama olemezsin; cunku cektigin ve cekicegin acilar bu kadar degildir, daha cok var. Sen sarkilar dinler, filmler izler, kitaplar okur, onu dusunur aglarsin. Onun umrunda mi? Tabi ki degil, o baskalarinin dudaklarini islatir, baskalariyla hayaller kurar. Ararsin kufur edersin, bagirip cagirirsin, ne elde edersin? Yuzune kapatilan kufur icerikli bir telefon konusmasindan baska ne elde edersin? Hic. Sadece aglamak istersin, aglayinca gecicek sanirsin. Uyurken bile aglarsin, gunlerin uyumak ve aglamakla gecer, ama cektigin aci gecmez. Her sarki, her kelime, her film, her yer ‘o’ dur senin icin. Zamaninda ‘o’ nefesin haline gelmisken, simdi nefesini keser. Bu aciyla yasayamaz hale gelirsin, olmek istersin olmaz, sadece aglarsin ve beklersin, gelmez.
Gunesli ve sicak bir gundu, insanin ici icine sigamiyordu boyle bir gunde. Yada ben ‘onunla’ bulusacagim icin bana oyle geliyordu. Deniz kenarinda el ele yuruyorduk, denizin rengiyle uyum saglayan gozleri gozlerimle bulusuyordu bazen. Ben bakamiyordum, ne gozlerine ne de yuzune; bakislarim yerde sadece yuruyup arada bir seyler mirildaniyordum. Ama konusmamiza gerek yoktu, o an zaten cok guzeldi. Cesaretimi topladim ve yuzune baktim, ah tanrim ne kadar da guzeldi. Etrafini cevreleyen yesil cizgilerle o mavi gozleri, minicik ama sekilli dudaklari… Kendi kendime gozlerinin ve dudaklarinin ne kadar guzel oldugunu dusunuyordum, belimi iki guclu elin kavradigini hissettim… Gozlerimi actigimda saclarini kavramis olan ellerim yavasca boynuna inerken nefeslerimiz birbirine karisiyordu, ilk defa bulusmustu dudaklarimiz. Bir sure oylece durduk, o beni izledi, ben yeri. Sanki beni kirmaktan korkarmis gibi cok hafifce kulagimin ustundeki saclari cekti, egildi ve nefesi kulagima carparken “Seni seviyorum” diye fisildadi. Kafami kaldirip gozlerinin icine baktim, anlamistim; ben onundum o da benim, bizi hic bir sey ayiramazdi. Yanilmisim… 30 Ekim aksami yagmur sessizce yagarken anladim. Gitmek bu kadar kolay miydi?
Hatirlar misin sevgilim, en cok gulusunu severdim, bir de bana bakisini. Oyle kirik bakardin ki bana, her seyinmisim gibi, bana bir sey olmasina izin vermicekmissin gibi. Sanki seviyormussun gibi. Ah be sevgilim, hani beni kimsenin uzmesine izin vermezdin? En cok sen uzdun beni, o gidisin, beni sevmedigini soyleyisin. Yasadiklarimiz o kadar basit seyler degildi, ikimiz vardik baska kimse umrumuzda degildi. Sonra ne oldu da bu hale geldik? Ne oldu da sen beni hic sevmedigini, kullandigini, umrunda olmadigimi soyledin? Bana oyle bakan, oyle open, oyle dokunan sen. Sanki hic sevmemissin gibi…
Evet, merhaba. Ben de buraya haftalardir hic bir sey yazmamis olan kiz. Yazmadim cunku yazicak hic bir sey olmadi. Yenilik yok, degisiklik yok. Eskiden kalma anilar ve onsuzluk var. O yok, yazicak bir sey yok.
